......ตื่นนอนตอนเช้าฉันชงกาแฟเพื่อดื่ม
แต่บางครั้งลืม ไม่มีน้ำตาล
เปรียบกับชีวิต บางครั้งขม ทรมาน
ฉันลืมน้ำตาล ..ผสม
อยากให้รสดี เข้าทีต้องมีนมสด
เพิ่มเติมปรุงรส เพื่อความหอมมัน
ใส่แก้วใบสวยที่เธอให้เป็นของขวัญ
ทดลองปรุงพลันจนฉันพบสูตร

สูตรชีวิตฉันต้องเติมด้วยความฝันใฝ่
ใส่กำลังใจเคี่ยวไฟนาน ๆ
เพิ่มอารมณ์ขันให้มันเหมือนนมข้นหวาน
ควบคุมน้ำตาล ถ้าหวานจะทานไม่หมด

อย่าเดินตามฉันถ้าความฝันเธอแตกต่าง
ให้เธอเลือกทางตามเสียงเรียกของใจ
ขอบคุณความรักชักนำให้ฉันมั่นใจ
บนโลกกว้างไกลขอบคุณที่ฝันยังอยู่

อาจไม่ใช่ตะวันส่องนำชี้ทางให้เธอ
แต่จะคอยเคียงข้างเสมอ
ขอเป็นแค่แสงนวลจันทร์
ลอยอยู่บนฟ้า ทุกคราที่เธอใฝ่ฝัน
ให้เธอมองฉันเหมือนจันทร์ กระพริบเคียงข้างใจเธอ

(เพลงกาแฟ อัลบั้มความจำสั้น ความฝันยาว, ศุ บุญเลี้ยง)